Ciecze tiksotropowe

Ciecze tiksotropowe mają szereg różnych właściwości, które sprawiają, że znalazły one zastosowanie w wiertnictwie, odlewnictwie, papiernictwie i różnych innych przemysłach. Od 20 lat cieczy tikostropowych używa się w budownictwie, wprowadzając nowe możliwości wykonywania budowli i konstrukcji podziemnych. Cechy zawiesiny sproszkowanego ilu w wodzie zostały poznane najpierw w wiertnictwie. Od roku 1901 stosuje się metodę wiercenia z płuczką iłową. Wcześniej — bo w roku 1888 poznano cechy iłu zbudowanego z minerału zwanego montmorylonitem. Montmorylonit ma strukturę blaszkowatą i cechuje go wielka zdolność absorbowania i wiązania wody w ilości nawet 12000/0 w stosunku do objętości części stałych. Iły zbudowane z tego minerału mają wybitne właściwości tiksotropowe. Płuczka bentonitowa wyróżniała się wśród innych płuczek wiertniczych swoją wysoką jakością. Pomysł szerszego zastosowania zawiesiny bentonitowej w budownictwie datuje się od roku 1938. ale na szerszą skalę zaczęto ją stosować dopiero po roku 1952, kiedy to prof. Ch. Veder we Włoszech zgłosił patent na wykonywanie wąskich wykopów rozpartych zawiesiną iłową, a prof. H. Lorenz z RFN — patent na stosowanie płuczki iłowej przy wykonywaniu pali Franki. Ciecz tiksotropowa znalazła zastosowanie także i do ułatwienia opuszczania studni żelbetowych. Pierwszy raz użyto jej w 1952 r. przy opuszczaniu studni w Perleu k. Lucerny (Szwajcaria). W 1955 roku w podręczniku „Grundbau-Taschenbuch” prof. Lorenz podaje szczegóły techniczne zastosowania tej cieczy. Od roku 1952 zawiesina iłowa była stosowana przy wykonywaniu szybów metra w Budapeszcie. Dziś większość studni opuszczanych wykonywana jest przy zastosowaniu tej metody zmniejszania tarcia o grunt. Duże doświadczenie w stosowaniu cieczy tiksotropowych przy opuszczaniu studni mają inżynierowie węgierscy. Podają oni następujące zalecenia. Studnie, które mają być opuszczane z zastosowaniem cieczy tiksotropowych, powinny mieć odsadzki powyżej noża o szerokości ok. 5+15 cm. Odsadzki takie powinny zacząć się jednak na wysokości min. 3,5 m po— wyżej poziomu noża studni, aby zapobiec przedostawaniu sie cieczy tiksotropowych na poziom głębienia. Obecność tych cieczy w gruncie wydobywanym ze studni utrudnia głębienie. [podobne: gabloty informacyjne, montaż smt, wiązar dachowy ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: gabloty informacyjne montaż smt wiązar dachowy