Posts Tagged ‘deski elewacyjne’

Woda ujmowana do zasilania wodociagów

Friday, July 29th, 2016

Woda ujmowana do zasilania wodociągów jest najczęściej – w mniejszym lub większym stopniu – alkaliczna , wskutek zawartości węglanów bądź też kwaśnych węglanów wapnia, sodu lub magnezu. Znajomość alkaliczności wody jest ważna, ponieważ dla sklarowania wody za pomocą koagulacji i przygotowania jej do filtracji wody musi mieć dostateczny stopień alkaliczności, aby zachodziły odpowiednie reakcje chemiczne. Odczyn wody uzależniony jest od przewagi jonów wodorowych lub wodorotlenowych. W roztworach kwaśnych (pH 1 – 7) przeważa stężenie jonów wodorowych (H+), w roztworach alkalicznych (pH = 7 – 14) wodorotlenowych (OH-). Przy J H = l odczyn wody jest obojętny. Wartość pH jest logarytmem odwrotności i koncentracji jonów wodorowych. Odwrotność-zawartości 0,1 g jonów wodorowych (H-t; ) w 1 l wody wynosi 10, logarytm 10, czyli pH = 1. Gdy zawartość tych jonów w 1,1 wynosi 0,0000001, wówczas odwrotność w tej wartości wynosi 10 mln, których wartość logarytmiczna, czyli pH = 7. Odwrotność zawartości 0,0000000001 -g jonów wodoru vJ 1 l = 10 mld, a logarytm tej liczby = 10 . Zawartość organicznych substancji w wodzie można orientacyjnie ,określić na podstawie utlenialności, oznaczając ilość (mg/l) KMn04, jaka musi być zużyta do wywołania – charakterystycznej dla tego związku – barwy fioletowej . Prostsza jeszcze próba polega na wstrząsaniu w naczyniu badanej wody; utworzenia się pęcherzy i piany na powierzchni wody świadczy o zawartości substancji organicznych. [patrz też: baseny ogrodowe, ogrody zimowe, deski elewacyjne ]

Ciecz tiksotropowa

Tuesday, July 12th, 2016

W górnej części na poziomie terenu trzeba zbudować betonową ścianę prowadzącą o średnicy większej 0 10+30 cm od średnicy studni. Taka ściana, zwykle kątowa z poziomą półką u dołu, powinna być zagłębiona odc. I m pod terenem. W ten sposób na poziomie terenu wytwarza się szpara pomiędzy obudową studni i ścianką prowadzącą o szerokości ok. 5+15 cm. Do tej szpary wlewa się w miarę pogrążania studni ciecz tiksotropową. Zaleca sie stosowanie w dolnej części (nad odsadzką) cieczy o innych i specjalnych właściwościach, a mianowicie zawiesiny z dodatkiem materialów włóknistych lub też obciążonej na przykład barytem. Można też stosować drobny żwir, sieczkę itp. Na poziomie odsadzki stosuje się uszczelniające pierścienie gumowe. Stosowanie cieczy tiksotropowej bardzo znacznie zmniejsza tarcie studni o obudowę: do 1/3+1/5 — wg danych węgierskich. Pamiętać jednak trzeba o tym, że ciecz tiksotropowa zmienia warunki opuszczania studni; studnia „pływa” w tej cieczy i prowadzenie studni w czasie jej opuszczania wymaga staranności i uwagi. Przez brak bowiem staranności można spowodować wypchnięcie cieczy i zniszczenie jej wpływu na tarcie. Gęstość cieczy trzeba dobierać odpowiednio do warunków gruntowych. Im grunt jest bardziej gruboziarnisty, tym większa powinna być gęstość cieczy. Do rozpierania wąskich wykopów w gruntach stosuje się zawiesiny iłowe o ciężarze objętościowym G/cm3. Do rozpierania wykopów, w których następnie ma być wykonana konstrukcja żelbetowa. używa się zawiesiny o możliwie małym ciężarze objętościowym — 1,05 C/cm3 i mniejszym (ciężar objętościowy zależy od rodzaju materiału użytego na zawiesinę). Zawiesiny z czystego betonitu są lekkie; zawiesiny iłowe mają ciężar większy, gdyż potrzebna jest większa ilość materiału do uzyskania wymaganych cech. Na 1 ma zawiesiny zużywa się ok. 100+120 kg sproszkowanego bentonitu. [więcej w: Deska Podłogowa, deska tarasowa, deski elewacyjne ]